skip to Main Content

Een verbinding tussen het tastbare en herinnering

Na het overlijden van mijn vader heb ik voor mijn moeder een herinneringslandschap gemaakt. Een overhemd van mijn vader verweven in een landschap. Voor mij was het letterlijk en figuurlijk verwerken van het verlies van mijn vader. Mijn moeder kreeg een dierbare herinnering in dit landschap.

Toen mijn broer overleed was er eigenlijk niets tastbaars meer om te verwerken.  Ik nam een steen mee van zijn herdenkingsdienst en heb hiermee een landschap gemaakt. Als vanzelf ontstond het werk, met mijn broer in gedachten werd het landschap gevormd. Het is zo bijzonder om een object in huis te hebben met zoveel emotie en herinneringen erin verweven.

Ik bedacht dat ik dat ook voor een ander wil gaan doen; helpen verwerken door het weven van een herinneringslandschap. De verbinding maken tussen het tastbare en de herinnering. Heb jij een herinnering in de vorm van een kledingstuk of voorwerp en zou je die graag terugzien in een landschap? Ik maak het graag voor je, met jouw herinneringen en wensen om een persoonlijk herinneringslandschap te maken.

In overleg

Proces

Back To Top